TERAPIA KOMÓRKOWA

Każdy żywy organizm wytwarza komórki, które dojrzewają, różnicują się, a następnie obumierają. Określenie „komórki macierzyste” odnosi się do różnych typów komórek ludzkiego organizmu o odmiennym pochodzeniu i potencjale, które łączą dwie istotne zdolności: są one zdolne do potencjalnie nieograniczonej liczby podziałów oraz mogą się różnicować w inne typy komórek i tkanek. W miejsce obumarłych komórek komórki macierzyste dostarczają nowych. Komórki macierzyste dzielą się na cztery kategorie: totipotencjalne, pluripotencjalne, multipotencjalne i unipotencjalne.

Ze względu na sposób pozyskiwania wyróżnia się kilka źródeł komórek macierzystych:

• - komórki multipotencjalne lub unipotencjalne z osobników dorosłych tzw. komórki somatyczne, 
• - multipotencjalne komórki macierzyste z krwi pępowinowej i łożyska,
• - totipotencjalne lub pluripotencjalne komórki macierzyste z zarodków ludzkich.

Coraz częściej w medycynie eksperymentalnej zaczynają być wykorzystywane mezenchymalne komórki macierzyste. Mezenchymalne komórki macierzyste, w ilości wymaganej do wykorzystania zostały wyizolowane między innymi z galarety Whartona. 

Galareta Whartona to tkanka, która wypełnia wnętrze pępowiny. To substancja znajdująca się w sznurze pępowinowym zawierająca mukopolisacharydy (kwas hialuronowy i siarczan chondroityny). Zawiera też makrofagi i fibroblasty. Jest szczególnym typem tkanki łącznej galaretowatej. Pod wpływem zmiany temperatury w środowisku zewnątrzmacicznym zmniejsza objętość i zaciska naczynia pępowinowe. Komórki galarety Whartona wykazują ekspresję wielu genów komórek macierzystych, w tym telomerazy. Mogą być wyizolowane, hodowane i pobudzone do różnicowania w kierunku innych typów komórek, np. neuronów. Galareta Whartona jest tym samym potencjalnym źródłem dojrzałych komórek macierzystych.